“تلقیح نگرش” به طور قابل توجهی نرخ مصرف سیگار را کاهش می دهد.

برنامه عملی

نوجوانان نگرش خود را در مورد سیگار کشیدن ( و سیگاری شدن ) به دلیل قدرت فشار همسالان تغییر می دهند. محققان به سرعت متوجه شدند که اگر آنها بتوانند کودکان را به بحث هایی علیه سیگار کشیدن ترغیب کنند ( به آن ها آموزش دهیم که در برابر فشار همسالانی که بر این باورند که سیگار کشیدن باعث”آرامش “می شود، مقاومت کنند)، ممکن است بتوانند گرایش مصرف سیگار را در کودکان کاهش دهند. مجموعه ای از مطالعات در زمینه تلقیح نگرش- که در دانش آموزان ورودی دبیرستان و دانش آموزان سال های بالاتر دبیرستان های سراسر کشور آمریکا انجام شد- نشان داد که مداخلات مختصر با استفاده از تلقیح نگرش به طور چشمگیری نرخ مصرف سیگار را در نوجوان کاهش می دهد. به عنوان مثال، شریل پری و همکاران (۱۹۸۰) در مطالعه اولیه خود، دانش آموزان مقطع متوسطه با دانش آموزان ورودی را در زمینه موضوعی تحت عنوان القائاتی علیه سیگار کشیدن کنار هم قرار دادند با در نظر گرفتن اینکه، رفتار بچه های کوچک تر را در ایفای نقش موقعیت هایی که آن ها واقعا با یکی از همسالان خود که آ نها را برای کشیدن سیگار تحت فشار قرار می دهد را مطالعه کنند. به عنوان مثال، وقتی که یک همسال در ایفای نقشش یک دانش آموز را به خاطر تمایل نداشتن به مصرف سیگار فرضی “جوجه دانش آموز” مورد خطاب قرار می دهد، آن دانش آموز پاسخ هایی همچون ” من یک جوجه واقعی خواهم بود، اگر فقط به خاطر فشار تو، سیگار مصرف کنم ” را تمرین می کند بچه هایی که به این شیوه القاء شدند در حدود نیمی به همان نسبت بچه هایی که در مدرسه بسیار مشابه که چنین مداخله ای را دریافت نکرده بودند احتمالا سیگاری شوند.

خدمات عمومی کمپانی های تبلیغاتی نیز با استفاده از نظریه تلقیح نگرش با تشویق والدین برای کمک به فرزندان خود استراتژی های مناسبی را برای گفتن “نه” زمانی که همسالان، آنها را تشویق به کشیدن سیگار می کنند را آموزش می دهند. برنامه هایی که ساخته اند تماماٌ یا بخشی از آن ها با استفاده از برنامه های تلقیح نگرش بارها و بارها اثر بخشی آن برای جلوگیری از سیگار کشیدن نوجوان، برای جلوگیری از استفاده از مواد مخدر غیر قانونی، کاهش میزان حاملگی نوجوان و بیماری های مقاربتی به اثبات رسیده است. در مقایسه با مداخلات قدیمی مانند آموزش ساده در مورد خطرات ناشی از سیگار کشیدن و یا بارداری نوجوانان، تلقیح نگرش اغلب بین ۳۰ الی۷۰ ٪ رفتارهای پر خطر را کاهش می دهد (نگاه کنید به بوتوین و همکاران، ۱۹۹۵ ؛ الیکسون و بل ، ۱۹۹۰؛ پری و همکاران، ۱۹۸۰) . همانطور که دیوید مایرز روانشناس، در کتاب درسی روانشناسی اجتماعی نوشته ” امروز هر مدرسه یا معلم که مایل به استفاده از رویکرد روانشناختی اجتماعی برای پیشگیری از مصرف سیگار باشد می تواند این کار را به راحتی، ارزان، و با امید به کاهش قابل توجهی در میزان مصرف سیگار در آینده و کاهش هزینه های سلامت انجام دهد “.

مترجم: (کارشناس آموزش مرکز تخصصی آموزش کاربردی روانشناسی مدت)، به نقل از www. APA. Org

منابع

Botvin, G. J., Schinke, S., Orlandi, M. A. (1995). School-based health promotion: Substance abuse and sexual behavior. Applied & Preventive Psychology, Vol. 4, pp. 167-184.

Ellickson, P. L., & Bell, R. M. (1990). Drug prevention in junior high: A multi-site longitudinal test. Science, 247 (4948), ۱۲۹۹-۱۳۰۵.

Hirschman, R. S., & Leventhal, H. (1989). Preventing smoking behavior in school children: An initial test of a cognitive-developmental program. Journal of Applied Social Psychology, Vol. 19, pp. 559-583.

McGuire, W. J. (1961). Resistance to persuasion conferred by active and passive prior refutation of the same and alternative counterarguments. Journal of Abnormal & Social Psychology, Vol. 63, pp. 326-332.

Myers, D. G. (2002). Social Psychology (7th edition). Boston, MA: McGraw-Hill.

Perry, C. L., Killen, J., Slinkard, L. A., & McAlister, A. L. (1980). Peer teaching and smoking prevention among junior high students. Adolescence, Vol. 15, pp. 277-281.

Watts, W. A., & McGuire, W. J. (1964). Persistence of induced opinion change and retention of the inducing message contents. Journal of Abnormal & Social Psychology, Vol. 68, pp. 233-241.